Thread

Replies (2)

## ตอนพิเศษ 2.5 @Jakk Goodday เริ่มต้นวันด้วยกาแฟดำแก้วโตตรงมุมร้านกาแฟในโกดังดัดแปลง—ที่ที่เขาเรียกติดปากว่า “อาณาจักรชั่วคราว” สำหรับวางเครื่อง ASIC ขุดบิตคอยน์เสียงดังหึ่ง ๆ ตลอดเวลา โกดังนี้เดิมทีใช้เก็บสินค้าอุตสาหกรรมแต่ถูกเขาดัดแปลงเป็นพื้นที่เล่นแร่แปรธาตุบล็อกเชน ไม่ใช่สายเวทมนตร์แต่เป็นสายเทคโนโลยีที่ดูแฟนตาซีพอกัน ในมุมหนึ่งมีโต๊ะยาวที่คล้ายโต๊ะแลปวิทย์—เต็มไปด้วยเมนบอร์ด สายไฟระโยงระยาง พัดลมระบายความร้อนสะบัดปีกจนเสียงดังกึกก้อง “ชีวิตผมก็เหมือนระบบบล็อกเชน…” แจ๊กบ่นกับตัวเองพลางเท้าคางบนสมุดโน้ต “โปร่งใส แต่ใครก็แก้ยากนะครับ” เขาหัวเราะแห้ง ๆ เหมือนคนที่ไม่ค่อยชอบให้ใครมาแก้ไขชีวิตตัวเอง เหมือนนักพัฒนาที่เป็นเจ้าของโค้ดดื้อ ๆ ทันใดนั้น แชมป์ @PIGROCK เพื่อนซี้ต่างวัยของเขาก็เปิดประตูโกดังโครมใหญ่พร้อมรอยยิ้มประหม่า “พี่แจ็ก! ผมขอรบกวนเวลาหน่อยพี่” เสียงแชมป์สั่นเล็กน้อย แต่แววตาบอกว่าตื่นเต้น “ขอร้อง.. อย่าแซวผมเหมือนครั้งก่อนนะ ผมมีคำถามเยอะมากเกี่ยวกับเจ้าพวกเครื่องขุดกับ SegWit มันเกี่ยวกันยังไงก็ไม่รู้” แจ๊กมองหน้าแชมป์แล้วก็ขมวดคิ้ว “อื่อหือ เจ้าน้องชาย ใจคอจะไม่ให้พี่พักเลยเหรอวะ งานประจำในโรงพยาบาลก็จะกินเวลากูตายอยู่แล้วเนี่ยไหนยังต้องมาเลี้ยง ASIC ย่อม ๆ นี่อีก แต่เอาเถอะ เห็นแก่ความน่ารักของมึง..” ว่าแล้วเขาก็พยักหน้าเรียกให้แชมป์ย้ายกองกระเป๋า สาย USB และกาแฟไปนั่งมุมเดียวกัน “อ้อ.. ห้ามเอาน้ำวางใกล้เครื่องนะ เดี๋ยวช็อต!” แจ๊กกระโดดโหนบันไดเหล็กไปหยุดใกล้เครื่องขุดตัวใหญ่ที่ตั้งแถวหลัง “เราต้องระวังทุกอย่าง นี่มันเป็นเหมือนทารกที่หิวนมตลอดเวลา ถ้ามองเป็นเงินก็แน่นะ แต่มึงลืมไม่ได้ว่ามันดูดไฟเหมือนแวมไพร์เลบล่ะ” เขาพูดพลางมองกลับมาที่แชมป์ด้วยสายตากึ่งจริงจัง กึ่งฮา “พี่พูดอย่างกับว่ามันมีชีวิตยังงั้นแหละ” แชมป์อดหัวเราะไม่ได้ เขาไล่สายตามองสภาพโกดัง ก่อนจะตัดสินใจถามอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ “ตกลง SegWit นี่…มันคืออะไรกันแน่พี่ เห็นในฟอรัมมีคนเถียงกันยับ ส่วน Blocksize นี่เกี่ยวกันยังไง ผมได้ยินว่าพวก Core กลัว Node รายเล็กจะสู้ไม่ไหว แต่ก็นะ นักขุดบอกค่าธรรมเนียมสูงใครจะยอม?” “ถ้านายรอดจาก ‘สับสนตอนแรก’ ไปได้ พี่จะพาชม ‘โซนงงระดับสอง’ ต่อเลย” แจ๊กแซวได้อย่างน่าหมั่นไส้ แต่รอยยิ้มบนปากก็บอกว่าเขายินดีอธิบาย “SegWit จริง ๆ มันเหมือนกระเป๋าเสริมในกระเป๋าหลัก—เราย้ายพวกลายเซ็นธุรกรรมไปเก็บนอกบล็อกหลัก ทำให้ในบล็อกมีที่ว่างเพิ่มโดยไม่ต้องขยายขนาดจริง ๆ เข้าใจไหม?" "เหมือนไปซุกของไว้กระเป๋าเสื้อด้านข้าง เหลือพื้นที่กระเป๋าเสื้อหลักใส่ของได้อีกนิดน่ะ" "ขณะเดียวกันมันช่วยแก้ Transaction Malleability ด้วยนะ เพราะลายเซ็นที่ถูกย้ายออก ถ้าใครจะแก้ มันก็ไม่กระเทือน TXID หลักแล้ว” “อ้อ…” แชมป์หรี่ตา “ก็เหมือนเอาของที่แก้ไขง่ายออกไปเก็บอีกช่อง แก้กลับก็ทำอะไรเราไม่ได้ใช่ป่ะ?” “ใช่แล้ว ไอ้น้อง มึงเข้าใจเร็วขึ้นนะเนี่ย” แจ๊กส่ายหัวนิด ๆ ชื่นชมแปลก ๆ “แต่ยังมีอีกนะ... สาย Big Block เขาไม่แฮปปี้ เชื่อว่าขยาย Blocksize ตรง ๆ จะดีกว่า จะได้จุธุรกรรมเยอะ ๆ ค่าธรรมเนียมไม่โหด ไม่ต้องมาเล่นท่ายาก แต่ทีม Core กลัว Node รายเล็กไม่มีทุนหรืออุปกรณ์รันไหว นี่ล่ะจึงกลายเป็นสงคราม Blocksize ส่วนพี่ก็ทำตัวเป็นพระเอกหนังกลางเรื่อง คอยสังเกตและหาโอกาสตอดมุกฮา” “มุกพี่ไม่เคยขำเลยสักครั้งนะ” แชมป์ตอบอย่างจงใจหยอก แจ๊กทำหน้าเหมือนจะดีดหน้าผากน้องชายแต่ก็เปลี่ยนใจ “เอาล่ะ งั้นเตรียมตัวเจอมุกตลกร้ายเมื่อถึงเวลาที่เหมาะสมเหอะ” เขาว่าแล้วปรายตาไปทางเครื่องขุดหมายเลขสองเหมือนมีแผนจะหยิบเสาเหล็กไปปาใส่แชมป์ เสียงพัดลมเครื่อง ASIC ยังคงดังเร้าอารมณ์เหมือนอยู่ในสนามแข่งรถ แชมป์จิบกาแฟ พลางมองแจ๊กด้วยสีหน้ารอคำอธิบายต่อ เขารู้ดีว่าถ้าไม่รีบทิ้งโอกาสไป จะไม่มีใครอธิบายเรื่องบิตคอยน์ได้ดีไปกว่า “Jakk Goodday” อีกแล้ว แม้จะต้องแลกกับมุกเสียดสีนิดหน่อยก็เถอะ --- …แจ๊กเท้าคางเหมือนครูหนุ่มผู้มีนิสัยขี้กวน ๆ จ้องมองแชมป์พลางถอนใจ “ไหน ๆ ก็ไหน ๆ ต่อกันเลย—ยังมีเรื่องที่นายสงสัยไม่ใช่เหรอ? เกี่ยวกับ BCH บ้าง หรือเรื่องขุดกับรันโหนด อะไรแบบนั้น?” แชมป์พยักหน้าแรง ๆ เหมือนเด็กกำลังตั้งใจเรียน “อ้อ ใช่พี่ ผมอ่านในฟอรัม Bitcointalk มีคนด่าทีม Core ว่า ‘เจ้า SegWit ทำให้แบ่งสาย!’ ส่วนอีกกลุ่มบอก ‘ไม่ใช่ Blocksize เหรอที่เป็นตัวจุดชนวน?’ สรุปแล้วมันยังไงกันแน่” น้ำเสียงเขาฟังดูสับสนจริงจัง “ฮึ!” แจ๊กแค่นยิ้มแล้วเลิกคิ้วขึ้น “หากมองเผิน ๆ ก็เหมือน SegWit คือชนวนให้พวก Big Block เกิดอาการเบื่อรอ แล้วแตกเครือข่ายไปทำ BCH แต่ความจริงหลัก ๆ มันก็คือความเห็นต่างเรื่อง ‘ขยาย Blocksize ตรง ๆ’ หรือ ‘ปรับซอฟต์แวร์แบบ SegWit’ ดีล่ะ นั่นแหละ” เขาเว้นจังหวะหนึ่งวินาที แล้วขยับเข้าหาแชมป์ “ทาง BCH เชื่อว่าบล็อกใหญ่เลยจะเคลียร์ธุรกรรมได้เยอะ ค่าธรรมเนียมถูก ส่วนทีม Core เชื่อว่าถ้าบล็อกใหญ่เกินไป Node รายเล็กจะอยู่ไม่ไหว สุดท้ายจะเหลือแต่นายทุนเหมืองใหญ่ ๆ คุมหมด…เข้าใจนะ?” “งั้นก็ไม่ใช่แค่ SegWit ที่ทำให้ BCH แยกตัว?” แชมป์เอียงคอ “เผลอ ๆ มันคือปรัชญาการสเกลล้วน ๆ เลย นายต้องแยกระหว่างเทคนิคกับมุมมองประชาธิปไตยในระบบ บางคนมอง ‘เพิ่ม Blocksize!’ ก็จบ บางคนมอง ‘Nodes เล็กต้องรอด’ ก็อ้อมผ่าน SegWit สู้กันสนุก” แจ๊กหัวเราะขึ้นจมูก แต่ทันใดนั้นก็ลดเสียงลงเหมือนคิดอะไรในใจ “แล้ว…แล้วพี่กำลังทำเหมืองขุดอยู่ หมายความว่าพี่อยู่ฝั่งนักขุดใช่ไหม?” แชมป์ยิงคำถามต่อทันที “อย่างนั้นก็ไม่เชิง, พี่แค่... อยากลองขุด ASIC แบบสนุก ๆ แล้วก็ ‘เผื่อ’ ได้ผลตอบแทนบ้าง” แจ๊กชี้ไปที่เครื่องขุดที่ตั้งเรียงสี่ห้าตัว “แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าพี่จะเออออไปทุกอย่างกับฝ่าย Big Block หรือใครหรอกนะ นักขุดเป็นแค่คนแก้ Puzzle อัปบล็อกแล้วได้เงิน แต่มีอีกบทบาทใน Bitcoin ที่สำคัญไม่แพ้กัน…คือ ‘การเป็นโหนด’” แชมป์เริ่มทำหน้าบื้ออีกรอบ “อ้าว แล้วมันต่างกันยังไง?” “ฮึ่ม… นี่แหละคำถามระดับเหรียญทอง” แจ๊กยกนิ้วกดสวิตช์พัดลมตัวหนึ่งให้ความดังของห้องลดลง แล้วเชิญแชมป์เข้าไปนั่งตรงเก้าอี้ว่างข้างโต๊ะคอม “นักขุดเป็นเหมือนคนค้นทอง เอ็งแข่งแก้ปริศนา ใส่บล็อกลงเชนได้ก็รับเหรียญ" "แต่ ‘โหนด’ เป็นเหมือนคนตรวจสอบกฎ" "พี่ไม่สนหรอกว่านายขุดได้บล็อกยังไง ถ้าบล็อกแกขัดกฎ พี่ก็ปฏิเสธ! ซึ่ง UASF น่ะ มันก็คือกลุ่มโหนดที่ประกาศว่า ‘ถ้าแกไม่รองรับ SegWit ฉันไม่รับบล็อกแกนะ!’ เห็นภาพไหม?” “อ๋อ… แบบนี้นักขุดก็ขุดไป แต่ถ้าโหนดไม่เอาด้วย บล็อกนั้นก็คือศูนย์” แชมป์พูดจบก็ทำหน้าตกใจนิดหน่อยเหมือนค้นพบความจริง “ตกลงโหนดนี่ก็มีพลังไม่น้อยนะพี่!?” “แม่นแล้ว, ที่ซาโตชิออกแบบนี่มันเหมือนเกมที่ทุกฝ่ายต้องร่วมมือกัน ถ้านักขุดหัวรั้น โหนดก็ไม่รับ ถ้าโหนดเยอะไม่รับ บล็อกนั้นก็จะไร้ราคาในตลาด" "ยิ่งถ้าผู้ใช้ส่วนใหญ่เทโหนดสายหลักไปอีก ก็จบ…ค่านิยมก็ควบคุมราคา” แจ๊กพูดด้วยน้ำเสียงจริงจังกึ่งยียวน “ยิ่งกว่านั้น ถ้าใครสักฝ่ายเน้นแต่กำไรระยะสั้นจนละเลยฉันทามติระยะยาว มันก็เหมือนตบหน้าตัวเอง ปกติแล้วไม่มีใครอยากทำลายระบบหรอก, เพราะมันคือแหล่งรายได้ของทุกฝ่าย จริงไหมล่ะ?” แชมป์นิ่งอึ้งไป เหมือนสมองกำลังเรียบเรียงสิ่งที่ได้ยิน... “เจ๋งอ่ะพี่ นี่มันเหมือนทฤษฎีเกม มหาศึกที่ไม่มีใครถือไพ่เหนือใครแบบเบ็ดเสร็จ ทั้งนักขุด ทั้งโหนด ทั้งผู้ใช้… ว้าว” “โธ่ มันก็แค่ส่วนนึงน่ะนะ” แจ๊กยิ้มแปลก ๆ ก่อนจะเสริมด้วยน้ำเสียงลึกลับ “อีกหน่อย นายจะเห็น Lightning Network หรือ LN เนี่ยขึ้นมาเป็นเลเยอร์สอง ช่วยให้ทำธุรกรรมเร็วไม่ต้องแย่งพื้นที่บล็อก—แต่…เอาเถอะ ปี 2017 คงพูดเยอะไม่ได้ เดี๋ยวทิ้งสปอยล์มากไป เดี๋ยวน้องช็อกอีก” เขาแกล้งยักไหล่ ทำท่ามีลับลมคมใน แชมป์เลิกคิ้วสูง “สปอยล์? พี่หมายถึงอนาคตเหรอ?” “โอย ไม่มีอะไร ไม่มีอะไร” แจ๊กโบกมือปัด “ก็แค่ความฝันของคนอยากสร้างเครือข่ายธุรกรรมนอกบล็อกหลักนั่นแหละ อย่าเพิ่งจินตนาการไกล เดี๋ยวปวดหัวนะน้อง" "เอาเรื่องจริงก่อนว่า…ตอนนี้น่ะ ถ้า BCH เกิดแล้ว นักขุดบางส่วนแยกไปสนับสนุนบล็อกใหญ่ แต่ BTC ก็อยู่ได้ด้วย SegWit ค่อย ๆ ดำเนินไป เราจะเห็นการแยกสายเป็นสองเส้นทางอันชัดเจน" "และพี่ก็กำลังขุดบนสาย BTC สายหลักนี่แหละ ถึงแม้จะตามน้ำ Big Block ไม่ได้แปลว่าเราต้องเป็นศัตรูกัน ไม่ใช่เกมชนะแพ้ขาดลอย” “ผมเข้าใจละ พี่แจ็กเป็นคนกลางที่หยอกคนสองฝ่ายได้ใช่ไหม” แชมป์หัวเราะแหย ๆ “เหมือนพี่เคยบอกว่าเป็นผู้สังเกตการณ์สงครามยังไงล่ะ เห็นทุกอย่างแต่ไม่ปักหมุดข้างใดข้างหนึ่ง” “รู้ตัวตนของพี่ก็ไม่เลว, นายนี่โตขึ้นบ้างนะ” แจ๊กจิบกาแฟดำแล้วทำหน้าราวกับแบดบอยสายเทคโนโลยี ใบหน้าคมคายกับคิ้วไม่ค่อยเข้มเท่าไหร่ ชวนให้นึกถึงอัจฉริยะกวนโอ๊ยในภาพยนตร์สักเรื่อง “ต่อให้นักขุดเจ๋งแค่ไหน ถ้าโหนดพูดไม่เอา บล็อกก็ออกไม่ได้ สิ่งนี้ซาโตชิออกแบบไว้ฉลาด—ใคร ๆ ก็ Fork ได้ แต่ไม่ใช่ทุก Fork จะมีคนตาม ปล่อยให้ตลาดและเครือข่ายเป็นตัวตัดสินกันเอง ว้าว เด็ดมาก…นายไม่ว่ามันคูลเหรอ?” “มันคูลสิพี๊!! เจ๋งชะมัด” แชมป์พูดพลางลุกขึ้นตบมือเบา ๆ “อะไรกัน, ผมรู้สึกเหมือนดูหนังที่พระเอกมีหลายฝ่าย ไม่มีใครเป็นจอมมารซะทีเดียว แล้วก็ไม่มีใครเป็นเทวดา ร่วมมือกันแบบมีผลประโยชน์ลึก ๆ ซ่อนอยู่" "ก็โอเคนะ... ผมเริ่มเห็นภาพละว่า SegWit มันช่วยเรื่องในบล็อก, BCH แยกไปเพราะอยากบล็อกใหญ่, Node ก็ควบคุมเครือข่ายทางกฎ, นักขุดก็คุมแรงขุด—ทุกคนมีบทบาทเจ๋งหมด” เขาหยุดไปครู่หนึ่ง ทำท่าก้มดูเครื่องขุด “แหม่, แล้วที่พี่ตั้งเหมืองเนี่ย จะให้ผมช่วยอะไรไหม?” “โธ่ เจ้าแชมป์” แจ๊กยิ้มบาง ๆ ส่ายหน้าช้า ๆ ก่อนจะเอามือสางผมที่เรียบเป๊ะ “เหมืองขุดนี้นะ มันต้องใช้ทุนไม่น้อยเลย ไหนจ่ายค่าไฟ ไหนค่าดูแล…พี่ทำเล่น ๆ เพราะอยากเข้าใจระบบจริง ๆ และ…ก็แอบหวังฟลุ๊กรวยนิดหน่อยน่ะ ฮ่า ๆ” เขาหัวเราะ “แต่นายถนัดวาดรูปไม่ใช่เหรอ? ยังไงก็เอาค่าสติ๊กเกอร์มาขายออม BTC ไว่หน่อยก็ดี แล้วถือไว้ยาว ๆ อีกสัก—อืม สักแปดปีเถอะ…” “แปดปี? อะไรอีกแล้วเนี่ยพี่” แชมป์ขมวดคิ้ว แต่ก่อนจะถามต่อ แจ๊กก็ยกแก้วกาแฟขึ้นทำท่า ‘เงียบก่อน’ บอกเป็นนัยว่าคำถามนั้นควรเก็บไว้คราวหน้า "ถ้าพี่ไม่สปอยล์แปลกๆ ผมว่าจะเอากำไรไปลงอ่างซะหน่อย.." "อ่าง—อบ—นวด?" แจ๊กเลิกคิ้วสูง "มุก พี่ ผมมุก ฮ่าๆๆ" แชมป์รีบกลบเกลื่อนแก้เขินทันที เสียงเครื่อง ASIC กลับมาเป็นพระเอกอีกครั้ง ดังกังวานสะท้อนผนังโกดังเหมือนฉากไคลแมกซ์ในภาพยนตร์ไซไฟ แชมป์ลุกขึ้นยืดเส้นยืดสาย มือข้างหนึ่งยังถือแก้วกาแฟที่เย็นไปกว่าครึ่ง เขาหันไปมองแจ๊กที่กำลังเช็กอุณหภูมิการ์ดขุดแล้วอดอมยิ้มไม่ได้ “พี่แจ็กนี่เหมือนคนที่รู้ทุกอย่าง แต่ก็ไม่ยอมบอกทั้งหมด” เขาพึมพำกับตัวเองเบา ๆ “ก็เพราะพี่—” แจ๊กเหลือบตาขึ้นมา รอยยิ้มมุมปากยียวนแบบคนมั่นใจสุดขีด “พี่เป็น Jakk Goodday ยังไงล่ะ" นี่แค่ Warm-up เดี๋ยวถ้านายผ่าน ‘บททดสอบ’ นี้ได้ คราวหน้าเราค่อยมาคุยเรื่องปฏิวัติด้วยโหนดอย่าง UASF และอนาคตอันแสนหวือหวาของ Lightning Network ที่ปี 2017 นี่นะ… พี่บอกไม่ได้มากหรอก เดี๋ยวเป็นสปอยล์ อ้าาา!” เขาทำท่ากลัวจะหลุดคำพูดอะไรออกไปอีก แชมป์ส่ายหัวปนขำ “โอเคพี่ งั้นผมขอทำความเข้าใจเรื่องที่พี่สอนไปก่อนนะ SegWit บล็อกใหญ่ BCH โหนดขุด เกมทฤษฎี—โอ้โห ข้อมูลเต็มสมองไปหมด แต่ผมก็รู้สึกว่ามันสนุกดีนะ เหมือนดูซีรีส์สงครามที่ไม่มีใครเป็นผู้ชนะขาดในตอนนี้ เพราะยังต้องแย่งผู้ใช้งานกัน” “นั่นไง นายเข้าใจถูกแล้ว” แจ๊กว่าพร้อมวางแก้วกาแฟลงบนโต๊ะ มืออีกข้างล้วงกระเป๋าเสื้อหยิบสมุดโน้ตมาเคาะเล่น “เพราะ Bitcoin ไม่มี ‘ราชาสูงสุด’ ไม่เคยมีใครสั่งใครได้เบ็ดเสร็จ ใครอยากฟอร์กก็ฟอร์ก ใครอยากตามก็ได้ ใครไม่อยากตามก็ไม่ตาม—มันมีเสน่ห์อยู่ตรงนี้ล่ะ" "แล้วถ้าจะถามว่าฝั่งไหนผิดหรือถูก คำตอบคือไม่มีหรอก ทุกคนคิดว่าตัวเองถูกเสมอ ขึ้นอยู่กับเจตนาและปรัชญาการสเกลของแต่ละคน” ลมร้อนจากพัดลมระบายความร้อนของเครื่องขุดพัดผ่านหน้าทั้งคู่ แชมป์ยิ้มกว้างด้วยความซาบซึ้งใจกึ่งทึ่ง “อืม… นี่มันมากกว่าการลงทุนสินะ มันคือการประลองปรัชญาและอุดมการณ์ไปพร้อม ๆ กันเลยพี่!” “ใช่ แต่บอกเลยนะว่าไม่ต้องซีเรียสไป พี่เองก็มีกาแฟดำเป็นเชื้อเพลิงพร้อมปรัชญากึ่งบ้าอยู่ตลอด” แจ๊กกระตุกยิ้มราวกับนักแสดงที่รู้ว่ายังมีฉากต่อไปอีก “ถ้านายอยากรู้มากกว่านี้ คราวหน้าจัดหนักเรื่อง UASF บ้างดีไหมล่ะ? พี่จะแนะนำให้รู้จัก ‘การปฏิวัติด้วยโหนด’ ที่นี่ล่ะ โกดังแห่งนี้จะกลายเป็นเวที… อะแฮ่ม… เอาเป็นว่าติดตามตอนต่อไป ถ้ามันไม่เป็นการสปอยล์อนาคตมากไปนะ” "ไม่เป็นไรพี่... ผมอ่านบทความตอนที่ 2 ของพี่แล้วล่ะ.." แชมป์รีบปัดทันควัน เสียงกังวานของเครื่องขุดยังคงดังกึกก้อง ตัดกับแสงไฟนวล ๆ ในช่วงเย็น บทสนทนาเบาสมองปนเทคนิคเข้มข้นก็ถึงบทเฉลยชั่วคราว ว่าโลกคริปโตฯ มันทั้งตื่นเต้นและแอบวุ่นวายจนใครก็เดาไม่ถูก ทว่าสำหรับแจ๊ก กู้ดเดย์และแชมป์ ‘PIGROCK’ สองเพื่อนต่างบุคลิก—สิ่งสำคัญสุดไม่ใช่ว่าฝั่งไหนจะชนะ แต่คือสนุกไปกับการเรียนรู้เส้นทางของ Bitcoin ที่ยังอีกยาวไกล… และอย่าเผลอวางแก้วกาแฟใกล้เครื่อง ASIC เด็ดขาด! #Siamstr