การที่มนุษย์มองเห็นตัวควอกก้ากำลังทำหน้ายิ้ม เป็นปัญหาของสมองมนุษย์ที่ตีความสิ่งที่กำลังเห็น ไม่ใช่ปัญหาของตัวควอกก้า ไม่ต่างไปจากการมองเห็นอีโมติคอนทรงกลมสีเหลืองที่มีจุดสองจุดกับเส้นโค้งที่มนุษย์ใช้สื่อถึงการยิ้มกับมนุษย์อีกคนหนึ่ง ทั้ง ๆ ที่มันเป็นเพียงการประกอบกันของตัวอักษร :)
การที่เราหยิบธนาบัตรใบสีเขียวจากกระเป๋าสตางต์ ซึ่งเราทุกคนยอมรับว่ามีมูลค่าอ้างอิงเชิงตัวเลขเท่ากับ 20 หน่วย บาท เพื่อจ่ายค่าวินมอเตอร์ไซค์ไปหน้าปกซอย เราไม่ได้กำลังพิจารณาอย่างถี่ถ้วนด้วยซ้ำ ถึงคุณลักษณะทางกายภาพของธนาบัตรใบนั้นที่เราหยิบออกมา ที่มาของมัน วัสดุที่ถูกนำมาใช้สร้าง หมึกที่ใช้ในการพิมพ์ สภาพความเก่าหรือใหม่ หรือรายละเอียดต่าง ๆ แม้แต่ตัวเลข ๒๐ ที่ถูกพิมพ์ไว้บนธนาบัตรใบนั้น เราเข้าใจถึงมูลค่าเชิงตัวเลขจากการเชื่อว่ามันคือจำนวนหน่วย 20 บาท ที่อีกฝ่ายนั้นก็ยอมรับและรับไปโดยที่ไม่ได้พิจารณาอย่างถี่ถ้วน ใช้เพียงความเคยชินจากการเห็นเพียงสีบนแผ่นกระดาษหรือพอลิเมอร์ที่มีสีเขียว
ทองคำ มนุษย์ไม่ได้มองเห็นกฎทางฟิสิกส์ที่ทำให้มันคงสภาพของการเป็นแร่ธาตุทองคำ ซึ่งมูลค่าของมันมนุษย์เป็นผู้ที่กำหนดขึ้นเองเพื่อใช้พักความเชื่อมั่นในระยะยาวจากคุณสมบัติทางกายภาพของมัน
ดอกเบี้ย สิ่งต้องห้ามที่ถูกกำหนดไว้ว่าห้ามไม่ให้เงินที่จะนำมาใช้นั้นจะต้องไม่มีดอกเบี้ย เช่น การฝากเงินแล้วธนาคารให้ดอกเบี้ย การปล่อยเงินกู้ซึ่งเรียกเก็บส่วนเพิ่มจากจำนวนเงินที่ให้ยืม ไม่ใช่ปัญหาของสิ่งแทนมูลค่าหรือเงิน แต่เป็นปัญหาจากสัญญาระหว่างมนุษย์ด้วยกันเอง
สมองไม่ได้ฟังก์ชันมาเพื่อการหาความจริง ความจริงไม่ใช่ปัจจัยหลักของการดำรงชีวิตของมนุษย์ แต่มนุษย์ก็ไม่อาจมองข้ามความจริง เพราะความเท็จอาจถูกใช้เพื่อการเอาเปรียบ มนุษย์จึงต้องมี "ข้อตกลง" สำหรับใช้ร่วมกันเพื่อให้ต่างฝ่ายต่างได้ยืนอยู่บนความจริงแบบเดียวกัน